Site icon Kappa News

Ο κύβος ερρίφθη

Γράφει η Ευφροσύνη Παυλακούδη*

Ξεκίνησε το Σάββατο η συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί σήμερα. H ομιλία του Πρωθυπουργού, προχτές, εξέπληξε στο οικονομικό της σκέλος, αφού υποσχέθηκε παραπάνω απ’ όσα περίμεναν οι περισσότεροι, μέχρι και η κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος κόμματος, για να είμαστε ειλικρινείς. Συγκεκριμένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι:

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πώληση του 30% του Αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος και σε νέα προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των Ελληνικών Πετρελαίων. Ταυτόχρονα, για τη ΔΕΗ επισήμανε ότι θα σωθεί και θα αναπτυχθεί όπως ο ΟΤΕ και η Ολυμπιακή στο παρελθόν, θα αναζητηθεί στρατηγικός επενδυτής δηλαδή, αφού προηγουμένως ιδιωτικοποιηθούν δίκτυα της, εντοπιστούν στρατηγικοί κακοπληρωτές που θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου και εξυγιανθεί η επιχείρηση.  

[Φωτό: ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ/Flickr]

Επίσης, ανακοίνωσε τα ακόλουθα για την Υγεία, την Παιδεία και τη Δικαιοσύνη:

Επιπροσθέτως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε ως προτεραιότητες τα ακόλουθα:

Επιπλέον, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε 5 εμβληματικά έργα στην Αττική και στη Θεσσαλονίκη ως ακολούθως:

[Φωτό: Trending Topics 2019/Flickr]

Κατόπιν τούτων, μένει να δούμε πώς θα βγει ο λογαριασμός. Αναμένουμε όλοι να μάθουμε περισσότερα από τον κ. Σταϊκούρα. Είναι άλλωστε ένας εύλογος προβληματισμός μπορεί κάποιος να πει, που μοιράζεται στο σύνολό της και η αντιπολίτευση. Δυστυχώς  η τελευταία όμως όχι τόσο με τη λογική αναζήτησης ισοσκελισμού εξόδων-εσόδων, αλλά κυρίως με την μικροπολιτική αντίληψη του «κάποιο λάκκο έχει η φάβα», «κάτι κρύβει η κυβέρνηση». Κοντός ψαλμός αλληλούια, σε λίγο καιρό θα ξέρουμε, τόσο με την κατάθεση των 10 έτοιμων νομοσχεδίων που θα κατατεθούν εντός του 2019 όπως δήλωσε στην ομιλία του ο Πρωθυπουργός, όσο και από την απόδοση του τουρισμού το καλοκαίρι, τις εκδόσεις ομολόγων, το ύψος της ιδιωτικής κατανάλωσης, τη μείωση δαπανών Δημοσίου και ιδίως τα έσοδα του προϋπολογισμού.

Όσον αφορά το πολιτικό σκέλος της προχτεσινής ομιλίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει ενδιαφέρον ότι επιλέχτηκαν χαμηλοί τόνοι, αποφεύχθηκαν τα λεκτικά πυροτεχνήματα και η μοιρολατρία που είχαμε συνηθίσει τα τελευταία 10 χρόνια. Χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής τα ακόλουθα:

[Φωτό: ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ/Flickr]

Με λίγα λόγια, το οικονομικά μέτρα και  ο επαναπροσδιορισμός του φορολογικού μηχανισμού και του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας  που ανακοινώθηκαν είναι μεν εντυπωσιακά για μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας, όμως η απομάκρυνση από το μοντέλο της περίφημης Ψωροκώσταινας στην προχτεσινή ομιλία του Πρωθυπουργού αφορά όλους μας, όχι απλά συγκεκριμένες κοινωνικές και οικονομικές ομάδες. Τούτων λεχθέντων, κατανοητό το ενδιαφέρον περί των οικονομικών εξαγγελιών, αλλά οι πολιτικές αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη χρήζουν περισσότερης προσοχής καθώς αφορούν την επαναπολιτικοποίηση της πολιτικής, την επανανοηματοδότηση της καθημερινότητάς μας.

Είχαμε πολύ καιρό να ακούσουμε έναν πρωθυπουργό να μιλά χωρίς αποστροφές περι καμμένης γης, με αυτοπεποίθηση, με επίγνωση των διεθνών και σύγχρονων προκλήσεων, με σεβασμό όχι μόνο σε όσους τον ψήφισαν ή το κόμμα του, αλλά σε όλους, ακόμα κι αυτούς που απείχαν από την εκλογική διαδικασία, με σαφείς θέσεις και χωρίς αγκυλώσεις να δηλώνει απερίφραστα ότι η επιλογή μέτρων για την εφαρμογή συγκεκριμένων οικονομικών στόχων ανήκει στον ίδιο και την κυβέρνησή του και δεν είναι προϊόν επιβολής κάποιων  μηχανισμών που παρέχουν οικονομική  στήριξη στην χώρα.  

Πέραν του ότι κατέρρευσε ο μύθος που καλλιεργούσε ο Σύριζα περί μιας αντιλαϊκής πολιτικής που θα υιοθετούσε η κυβέρνηση της Ν.Δ., διαψεύστηκαν και οι Κασσάνδρες του Κινάλ, αλλά και του Κ.Κ.Ε., περί δεξιότατης, νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης με αυταρχικά πρόσημα.

Προχτές η αντιπολίτευση πιάστηκε επί της ουσίας στον ύπνο. Είχε ετοιμάσει την αντεπίθεσή της με βάση τα υποτιθέμενα αφηγήματά της περί «νεοφιλελεύθερης λαίλαπας» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είχε προετοιμαστεί για σκληρό ροκ με την «ανάλγητη Δεξιά». Μόνο που όλες αυτές οι φαντασιώσεις και οι πολιτικοί αναχρονισμοί τόσο της αξιωματικής, όσο και της ελάσσονος αντιπολίτευσης προσέκρουσαν στον πολιτικό ρεαλισμό και ομολογουμένως τον φιλελευθερισμό του πρωθυπουργού. 

Το αποτέλεσμα είναι όλοι να ψάχνονται από προχτές σε τί και πώς θα διαφωνήσουν με τη Ν.Δ. Η γραμμή του Σύριζα βασίζεται στο τρίπτυχο “συμφωνία Πρεσπών-γενικοί γραμματείς-άσυλο”, ενώ του Κινάλ αντιστοίχως στο δίπτυχο “γενικοί γραμματείς-κρυφή ατζέντα”. Το Κ.Κ.Ε. σταθερά και απαρέγκλιτα τονίζει ότι η Ν.Δ. είναι το φερέφωνο των καπιταλιστικών συμφερόντων. Ο Βελόπουλος και οι συν αυτώ αναφέρονται αποκλειστικά στη συμφωνία των Πρεσπών και του ξεπουλήματος του έθνους ως μόνιμη επωδό σε κάθε τοποθέτησή τους. Ο Βαρουφάκης και οι του MεΡΑ25 στο χρέος και την αυταρχική Ε.Ε. που έχει εγκλωβίσει τη Ν.Δ., πέραν όλων των άλλων κομμάτων, σε μια συντηρητική κατεύθυνση.

Όλα αυτά όμως δεν αφορούν την πλειοψηφία των πολιτών,  έχουν κουράσει τη κοινωνία και δεν ελκύουν πολιτικά όσο παλιότερα. Δεν συνιστούν δηλαδή δείγματα σοβαρής και δομικής αντιπολίτευσης που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος, εξίσου όπως μια στιβαρή και σταθερή κυβέρνηση. Πολλοί θεωρούσαν ότι η κριτική στη Ν.Δ. θα ήταν περίπατος στην εξοχή και χτες έγινε ηλίου φαεινότερον ότι αυτό δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο. Και έτσι παρακολουθήσαμε για δυο μέρες τον μεν Σύριζα να μιλά λες και η συζήτηση αφορούσε πρόταση μομφής για τα πεπραγμένα του, το δε Κινάλ να συζητά λες και του κλέψανε πέραν των στελεχών και τις ιδέες και να προσπαθεί να μας πείσει περί του πόσο άθλιο είναι η υιοθέτηση αυτών από το κυβερνόν κόμμα. Οι υπόλοιποι στο ίδιο ρεφρέν από διαφορετική πολιτική γωνία: «κύριοι της Ν.Δ. είστε υποκριτές», είτε γιατί δεν υπερασπίζεστε επαρκώς το έθνος (Ελληνική Λύση), είτε γιατί υπηρετείτε συμφέροντα των καπιταλιστών (Κ.Κ.Ε.), είτε γιατί υποκύπτετε στα εξοντωτικά κελεύσματα της Ε.Ε. (ΜεΡΑ25). Πιο πολιτική παράκρουση δεν γίνεται.

Τα παραπάνω προς το παρόν, υπόψιν, βολεύουν τη κυβέρνηση, αφού παρουσιάζεται ως η μόνη με πραγματισμό που δεν αναλώνεται σε ιδεολογικές αγκυλώσεις, που συνθέτει και δεν διχάζει, που ασχολείται με το παρόν και το μέλλον αυτής της χώρας παρά με το παρελθόν της. Με λίγα λόγια  το ρουά ματ που επιδίωκε η αντιπολίτευση για τη κυβέρνηση, όχι απλά δεν επετεύχθη, αλλά μάλλον γύρισε μπούμερανγκ. Είναι η τέταρτη φορά μετά τις ευρωεκλογές, τις αυτοδιοικητικές και τις εθνικές εκλογές, που υποτιμούν την μεθοδικότητα και τον πολιτικό σχεδιασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη σημειωτέον. Και το ερώτημα πού προκύπτει είναι το εξής απλό: στις πόσες υποτιμήσεις του καίγονται; Γιατί στην πολιτική, η διάψευση προσδοκιών, η υποτίμηση του πολιτικού αντιπάλου και η απομάκρυνση από την πραγματικότητα, συνήθως αποφέρουν από πτωτικές τάσεις μέχρι απώλεια σημαντικής θέσης στο πολιτικό σύστημα. Και ο νοών νοείτω.

*H Eυφροσύνη Παυλακούδη είναι δημοσιογράφος και information architect. Έχει εκπαιδευτεί στο BBC World Service και διαθέτει BA Hons in Media Studies & Social Policy Research και ΜΑ in Mass Communication. Υπήρξε αρχισυντάκτης στο maga.gr όπου αρθρογραφούσε επί σειρά ετών, ενώ συνεργάστηκε για θέματα δημοσιογραφικής κάλυψης και πολιτικής ανάλυσης με διάφορα πολιτικά γραφεία. Άρθρα και συνεντεύξεις της έχουν δημοσιευτεί, ενδεικτικά, στα enface.gr, lifo.gr, metarithmisi.liberal.gr, maga.gr, freeforumstocks.blogspot.com, bleepradio.gr.

Exit mobile version